• Nostalgie

Opa’s teletijdmachine: het kleitreintje van de Pottelberg

Nostalgie |

Mijn grootvader, Stefan Vandaele, bracht zijn jeugd door in Kortrijk. De passie voor schrijven en verhalen vertellen zit duidelijk in de familie. Nu en dan stuurt hij me zijn “seniorentips” 😊 Deze anekdotes deel ik graag met jullie.

Dag Margot, even terug in de Teletijdmachine.

Is de streek van Boom bekend om zijn bakstenen, dan is het Kortrijkse zeker bekend om zijn dakpannenfabrieken. De Pottelberg fabriek was een der bekendste en daarvan zijn nog enkele gebouwen overgebleven aan de Engelse Wandeling onder de naam “Bouwcentrum Pottelberg”.

Wie zegt “pannen” denkt daarbij onmiddellijk aan klei, de nodige grondstof voor de vervaardiging ervan. Voor de Pottelberg, zoals bij sommige andere kleiwinningen, werd het vervoer tussen kleiputten en fabriek gedaan met treintjes op een smal spoor, getrokken door een kleine diesellocomotief. We spreken over de jaren 50-60 van de vorige eeuw. Maar het Pottelberg-treintje was toch iets speciaals.

Ten eerste moest het de baan Kortrijk-Aalbeke dwarsen en dat gebeurde op een manier die op heden ondenkbaar is. De machinist reed gewoon tot aan de baan, stapte uit en plantte een rode vlag midden de rijweg, in een daarvoor voorzien gat. Dan reed hij de rijbaan over, waar het -toen minder- verkeer rustig wachtte tot alle wagentjes (en de rode vlag) weg waren.

Ten tweede daalde het landschap tussen de Aalbeekse baan en de fabriek dusdanig, dat het niet doenbaar was voor de trein. Dus maakte men gewoon een spoorbrug die op de hoogte van de baan bleef en reed het treintje de grote hal binnen waar gelost werd. De wagentjes kieperden er een voor een hun lading naar beneden.

Dat dat allemaal nog niet zo lang geleden is, bewijst het feit dat er bij de aanleg van de Kortrijkse ring R8 een tunnel gemaakt werd, enkel ten behoeve van het treintje. Een tunnel die trouwens nog altijd (doelloos) bestaat.

Groetjes,
Opa