• Nostalgie

Opa’s teletijdmachine: (muziek)kiosken en de vijfdaagse werkweek

Nostalgie |

Mijn grootvader, Stefan Vandaele, bracht zijn jeugd door in Kortrijk. De passie voor schrijven en verhalen vertellen zit duidelijk in de familie. Nu en dan stuurt hij me zijn “seniorentips” 😊 Deze anekdotes deel ik graag met jullie.

Beste Margot, even terug in de Teletijdmachine.

Eens een rare combinatie: De (muziek)kiosken in Kortrijk en de vijfdaagse werkweek.

Terug naar de naoorlogse tijd. Kortrijk had meerdere markten en pleinen. Waar de markten vooral dienden om de zaken te verkopen naar welke de markt genoemd werd, waren de pleinen eerder een uitvloeisel van de ligging der straten rondom. Over één van die pleinen wil ik het hebben, vooral wegens zijn aanwezigheid van een muziekkiosk. We spreken over hét plein, dat dan ook veelbetekenend “Plein” genoemd wordt.

Terug naar eind jaren 40, begin jaren 50, waar vooral van het eind van de lente tot begin van de herfst op zondag muziekuitvoeringen plaats vonden. Met wat verbeelding kan men dan de mensen zien aankomen, met een deken of laken dat op het gras gelegd werd, iets te drinken en te knabbelen erbij en hoe ze genoten van de muziek. Maar vergeleken met vandaag had het ook iets wrang, voor de gewone mensen was dat namelijk het énige vertier van de week. Ga maar na, we hadden nog de 48-uren werkweek, dus de zaterdag werd er tot 's avonds gewerkt en aangezien Kortrijk voornamelijk katholiek was, werd de zondagvoormiddag besteed aan de obligate zondagsmis. In de namiddag dus nog een streepje muziek en op maandagmorgen terug naar het werk. In 1958 werd de kiosk afgebroken en spraken we al van de 45-uren werkweek, 5 dagen van 9 uren, maar met de zeer welkome vrije zaterdag.

Groetjes,
Opa