• Nostalgie

De Maradona van Oostende! “E formidabele lienksjhe voet”

Nostalgie |
  • #ASO
  • #KVO
  • #VGO
  • #Wilfried Puis

Diego Armando Maradona Franco is niet meer. In de ganse wereld is dit Argentijnse voetbalwonder simpelweg bekend als Maradona. Toen ik gisteren hoorde dat Pluisje niet meer onder ons is, moest ik spontaan denken aan een Oostends voetbalmonument waarover mijn grootvader me graag sprak: Wilfried Puis!

Wilfried Puis wordt in het midden van de Tweede Wereldoorlog geboren in zijn Oostende. De voetbalcarrière van de jonge Wilfried start bij SK Voorwaarts Oostende. De wit-groenen die eind jaren ‘90 fuseerden met Hermes Oostende verloren hun voetbalgod in de dop in ‘58 aan VG Oostende, onder Oostendenaren beter bekend als “‘t Véégéé”. Laatstgenoemde speelde toen in vierde klasse. Op z’n vijftien zat hij al in de eerste ploeg van VG Oostende. De Oostendse linksbuiten had een fluwelen linker als ik m’n grootvader mag geloven. Zijn fenomenale traptechniek in combinatie met snelheid maakte van hem de gedroomde aangever van menig topschutter. De kleine ‘Puzze’ was ondertussen wat groter en RSC Anderlecht kwam het jonge talent wegplukken aan de kust. Amper achttien, maar in korte tijd sterkhouder in het Astridpark. Niet minder dan zes landstitels en een beker. In ‘64, op z’n eenentwintig volgde een persoonlijke bekroning met het winnen van de Gouden Schoen. Bovendien behaalde hij in zijn spelerscarrière ook nog eens 49 caps voor de nationale ploeg. Waaronder het WK in ‘70 in Mexico. In ‘71 trok hij naar Club Brugge. Om één seizoen later naar SC Lokeren te trekken. In ‘76 kwam hij naar Oostende. Naar stadsrivaal AS Oostende, “den As”. In ‘79 trekt hij verder langs de kust naar VV Coxyde.

Op 21 oktober 1981 sloeg het nieuws in als een bom in Oostende en bij uitbreiding voetbalminnend België, zo vertelde m’n grootvader me, Wilfried Puis was op amper 38 jaar overleden. Puis had kunnen verbergen dat hij aan een agressieve vorm van kanker leed.

Ik heb Wilfried Puis nooit zien spelen, laat staan gekend. De man die me de liefde meegaf voor Oostende wou heel wat water bij de wijn doen voor zijn kleinkinderen. De “formidabele lienksjhe voet van Puis” en wie ooit beter was op de Belgische voetbalvelden, daar was echter geen ruimte voor compromissen.