• Weetjes

Wist je dat Oostende ook in Argentinië ligt?

Weetjes |
  • #Ostende

‘Oostende Stad aan zee’, maar daarom niet altijd de Noordzee. Wist je dat er ook een Oostende aan de Atlantische Oceaan ligt? De stad het resultaat is van 2 Belgen met een plan? Dat je er het mooiste strand van Zuid-Amerika vindt? Ja, ze hadden er ooit ook net als bij ons in Oostende een pier. Maak kennis met het verrassende Ostende.

Zo’n 360 km ten zuiden van de Argentijnse hoofstad vind je het wonderbaarlijke Ostende. Ik leid jullie graag doorheen de stad van 6000 Ostendenaren met een vreemde tongval.

Ik bespaar jullie het lange rondje erven binnen de Argentijnse familie Guerrero aan het eind van de negentiende eeuw. Laat ons meteen doorgaan naar 1908 wanneer twee Belgen het maffe plan opvatten om een zusterstad van Oostende te stichten met niet minder dan 25 km aan stranden en duinen of voor de cijferfetisjisten, 14 km², zo je wil. Om het zèègevoel vast te houden willen deze Belgen ook vijfhonderd Belgische families laten overvliegen, euhm, varen. Een Bask deed het hen voor door van het Argentijnse Mar del Plata, het Barcelona van Zuid-Amerika te maken.

Enkele knappe Franse architecten kwam met een groot stadsplan vol diagonele lanen, openbare gebouwen, een station en een begraafplaats. Tot zelfs, noblesse oblige, een 50 meter brede centrale ‘boulevard’.

Ostende zonder pier is ook maar half, dus gaat er een Oostendse firma ter plekke om dit bouwwerk te realiseren. Of wat dacht je van een hotel met de naam ‘Termashotel’ Je merkt het, een duo vol zotte kuren. In dat Termashotel kan je vandaag trouwens nog steeds logeren, al google je dan best op Viejo Hotel Ostende. Wie strand zegt, denkt aan het begin van de 20ste eeuw ook aan ‘baigneurs’. De nv Pueblo y Balnearia Ostende ziet het Argentijnse zonlicht. Had ik het daarnet over Barcelona, dan is het in 1912 tijd voor de aanleg van een rambla, ook wel dijk genoemd.

Op 6 april 1913 wordt de nieuwe stad, Ostende, feestelijk ingehuldigd. Niets lijkt deze stad te kunnen stoppen om de absolute parel aan de Atlantische kust te worden. Of toch? Zand! De felle zuidoostenwinden zorgen voor massale zandophopingen. Tegelijk worden, bij het uitbreken van de Groote Oorlog, heel wat kersverse mannelijke Ostendenaren naar hun thuisland geroepen om hier onder meer heel wat ‘vaderlanders’ te vullen met … zand.

Ondertussen gaat het in Ostende van kwaad naar erger met dat zand. De nog onvoltooide dijk wordt samen met heel wat huizen terug tot duin herleid. Ook de kerk lijkt niet opgewassen tegen zoveel zand en wordt tot ongeloof van velen, in 1925 definitief begraven.

Te veel voor onze Belgen en ze laten in 1920 Ostende in handen van een nieuwe dromer, een zekere Bourel. Hij lijkt in de beginfase wel beter bestand tegen wind en zand, maar ziet met lede ogen aan hoe een hotel niet geraakt afgewerkt en ook de pier een paar jaar voor de Tweede Wereldoorlog zich definitief laat omverblazen.

Om je een idee te geven aan het begin van de jaren dertig kon je zonder problemen logen in het Viejo hotel, alleen kwam je het hotel binnen langs het eerste verdiep. De onderste laag zat compleet onder het zand. Het hotel kreeg in de loop van haar bestaan al heel wat bekende mensen over de vloer. Eén ervan is de schrijver Antoine de Saint-Exupéry, auteur van onder meer ‘De Kleine Prins’. Waarin een piloot een noodlanding moet maken in de Sahara en temidden van het woestijnzand de kleine prins ontmoet. Het zal je dan ook niet verwonderen dat de Saint-Exupéry het sprookje schreef tijdens zijn verblijf in het hotel, omgeven door het vele zand.

Wie in een nog niet nader te voorspellen nabije of verre toekomst in Ostende zou zijn, kan er flaneren in straten met namen als Rubens, Anvers, Mons, Bruselas of wat dacht je van de Bulevar Anspach.

Leve Ostende en Oostende!